Translate

woensdag 3 augustus 2011

De identiteit van de bekende Nederlander op Facebook

Wat is de overeenkomst tussen Francisco van Jole, Frans Timmermans, Sabine Uitslag, Bob Fosko en Hans Laroes? Een lastige vraag? Actieve Facebookers weten misschien het antwoord. Het zijn mensen die je niet hoeft te kennen om hun vriend op Facebook te worden. Tot voor kort gold dat ook voor Emile Roemer
en Marianne Thieme, maar zij zijn recentelijk tot pagina getransformeerd omdat ze meer dan 5000 vrienden hebben en dat kan volgens Facebook toch echt niet (waarbij het opmerkelijk is dat je als vriend bij de transformatie naar pagina automatisch ook fan wordt van die pagina).

Als mensen pagina's worden, ontstaan er leuke verschillen. Op het prikbord van Emile Roemer zien we alleen berichten van Roemer zelf, terwijl bij Marianne Thieme vooral anderen het prikbord op de pagina vullen. Dat heeft niets met de "likers" te maken, maar puur met de pagina-instellingen. Bij Roemer kan ik niets op het prikbord plaatsen en bij Thieme wel. Dat zijn keuzes van de personen in kwestie en misschien zegt het iets over de persoon; ik heb er in elk geval geen oordeel over, ik constateer alleen maar (overigens lijkt het alsof ik de enige ben die door Roemer gevolgd wordt op Google+ wat ook wel weer wat zegt... niet over mij overigens). Wat dat "pagina worden" betreft ben ik benieuwd wat er bijvoorbeeld met Timmermans gebeurt, die erg dicht tegen de 5000 zit en dus ook binnenkort als pagina door het leven zal gaan.

Op zich is het een goede zaak als bekende Nederlanders (en zeker politici) via bijvoorbeeld Facebook contact houden met hun achterban. En iedereen doet dat op zijn eigen manier, wat ook prima is. Dat ze dat soms vanuit een persoonlijk profiel doen en niet vanuit een fanpagina lijkt op het eerste gezicht wat onhandig Facebookgebruik, Maar zolang ze als persoon ook echt aanwezig zijn, hoeft dat geen bezwaar te zijn (los van die door Facebook gestelde grens van 5000 dan, maar daar kunnen de BN-ers weinig aan doen).

Maar of het nu een persoonlijk profiel of een pagina is, interactie is wel een vereiste voor verantwoord Facebookgebruik. Het domweg grossieren in contacten (of het nu vrienden zijn of fans) past mijns inziens niet bij het aanwezig zijn in een sociaal netwerk. Wat dat betreft vind ik Francisco van Jole een positief voorbeeld. Maar goed, hij is dan ook een internetgoeroe van het eerste uur dus van hem mag je ook wat verwachten. Ook Frans Timmermans scoort niet beroerd. Maar wie het minder goed (understatement) begrijpt is volgens mij Sabine Uitslag, die bij het toevoegen wel meteen vroeg om op haar partner te stemmen in een of andere wedstrijd, maar opvallend afwezig is bij alle negatieve reacties en spamberichten die op haar prikbord geplaatst zijn (advies: profiel opheffen!).

Naast de bekende Nederlanders zijn er ook minder bekende Nederlanders die zich als "publiek persoon" op Facebook neerzetten. Ook hiervan volg ik er een paar (en allemaal hebben zij ook een persoonlijk profiel, geen fanpagina). Mijn grote regionale muziekheld Gé Reinders bijvoorbeeld is een soort Sabine Uitslag, al staan er op zijn prikbord (terecht) niet van die negatieve berichten. Oud dorpsgenoot Herman Smeets doet het wat dat betreft al stukken beter. Maar, hoe minder vrienden hoe beter de interactie, lijkt hier het devies. Zo maakt bijvoorbeeld Multi Art Creation echt werk van haar Facebookprofiel.

De grote vraag is of "bekende Nederlanders" ooit beoordeeld zullen worden op hun interactie in de social media, zoals Facebook. Ik denk het wel. Niet dat ik denk dat ze daarin allemaal actief moeten zijn. Maar als ze aanwezig zijn, moeten ze ook aanwezig zijn binnen de context van het medium. En op Facebook betekent dat bijvoorbeeld dat er sprake moet zijn van reageren en interactie met je likers of (als de fanpagina er nog niet is)  vrienden. Gebeurt dat te weinig dan ondergaan ze het lot van Wesley Sneijder, die mijn jongste zoon van 7 op Hyves wilde ontvrienden "omdat ie toch niet met me chatten wil".

www.cluitmans.nl

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen