Posts tonen met het label facebook. Alle posts tonen
Posts tonen met het label facebook. Alle posts tonen
dinsdag 28 februari 2012
maandag 2 januari 2012
Mijn verleden op Facebook
Ik ben historicus. En als historicus hecht ik dan ook aan een betrouwbare weergave van de werkelijkheid, voor zover geschiedenis ooit betrouwbaar kan zijn. Bovendien heb ik een klap van de Collingwoodiaanse school meegekregen. Die visie van Collingwood op geschiedenis als wetenschap was dat dit het "heropvoeren van andermans gedachten in eigen geest" was.
Met social media heb ik me nog nooit druk gemaakt over het verleden. Maar de nieuwe tijdlijn van Facebook dwingt me er wel toe. Want een groot deel van mijn leven lijkt op Facebook een volkomen inactief gebeuren. Ik ben geboren, afgestudeerd en een paar keer van baan veranderd. En dat is het, want dat zijn de enige "levensgebeurtenissen" die Facebook van me kent. Een saaie pief dus, die van de wereld niet meer heeft gezien dan Nederland en Hongarije (ja, sinds wanneer kunnen we inchecken op Facebook: sinds afgelopen jaar toch?).
Maar als historicus wil ik mijn eigen leven er completer op hebben. En daarom ben ik vandaag begonnen met het toevoegen van mijn verre reizen. De laatste reis, in 2001 van Beijing naar Kathmandu, dwars door Tibet, als eerste.
Hierbij stuitte ik allereerst op het probleem dat je van Facebook wel ergens geweest mag zijn als "reiziger", maar dat je - tenzij ik iets mis - maar naar 1 plaats tegelijk kunt reizen. De gemaakte reis kent Facebook dan ook nu als een heel stel reizen, waarbij elke plaats een afzonderlijke reis is. Het tweede probleem is dat ik per plaats maar 1 foto mocht toevoegen. En dat zou bijvoorbeeld Beijing toch echt te kort doen. Een probleem dat eenvoudig oplosbaar is, door verschillende locaties in een plaats apart toe te voegen:
Nadat dit probleem getackeld was, stuitte ik op probleem 3. Want ik kan alleen plaatsen op de kaart toevoegen als de plaatsen al bestaan. En dat gold wel voor de Verboden Stad en het Plein van de Hemelse vrede, maar niet bijvoorbeeld voor het klooster in Labrang. De optie dan is om zelf een Facebookpagina met adres te maken. Een pagina met adres is immers een plek waar je in kunt checken, en wat we al wisten over inchecken met de mobiele telefoon geldt dus ook voor inchecken "achteraf". Vol goede moed begon ik met het maken van de eerste pagina. Om al snel te ontdekken dat, zodra we de binnenlanden van Chinees Tibet en Tibet introkken, op plekken kwamen die Facebook allemaal nog niet kent (mogelijkheden voor de marketeers!). En om mijn eigen profiel niet te vervuilen met allemaal nieuwe pagina's voor al die wonderschone Tibetaanse dorpen en kloosters (die eigenlijk stuk voor stuk een pagina waard zijn), heb ik het aantal plaatsen van de reis maar wat verkort en soms voor een wat creatieve oplossing gekozen (zo lijkt het nu alsof ik op de Mount Everest ben geweest, terwijl ik het basiskamp aan Tibetaanse zijde natuurlijk meer dan hoog genoeg vond).
Uiteindelijk zit mijn eerste reis "erin". Met foto's uit die tijd: analoog genomen met een oude, vertrouwde Canon-spiegelreflex die ik zo uit het album met de Iphone gefotografeerd heb. Want ja, voor fotografische kwaliteit hoef je niet op Facebook te zijn.
Met social media heb ik me nog nooit druk gemaakt over het verleden. Maar de nieuwe tijdlijn van Facebook dwingt me er wel toe. Want een groot deel van mijn leven lijkt op Facebook een volkomen inactief gebeuren. Ik ben geboren, afgestudeerd en een paar keer van baan veranderd. En dat is het, want dat zijn de enige "levensgebeurtenissen" die Facebook van me kent. Een saaie pief dus, die van de wereld niet meer heeft gezien dan Nederland en Hongarije (ja, sinds wanneer kunnen we inchecken op Facebook: sinds afgelopen jaar toch?).
Maar als historicus wil ik mijn eigen leven er completer op hebben. En daarom ben ik vandaag begonnen met het toevoegen van mijn verre reizen. De laatste reis, in 2001 van Beijing naar Kathmandu, dwars door Tibet, als eerste.
 | |||
| Plein van de Hemelse vrede: aan de kleur van het petje herkent men de groep. |
 |
| Prullenbak in stijl in de verboden stad |
 |
| Klooster Labrang |
Nadat dit probleem getackeld was, stuitte ik op probleem 3. Want ik kan alleen plaatsen op de kaart toevoegen als de plaatsen al bestaan. En dat gold wel voor de Verboden Stad en het Plein van de Hemelse vrede, maar niet bijvoorbeeld voor het klooster in Labrang. De optie dan is om zelf een Facebookpagina met adres te maken. Een pagina met adres is immers een plek waar je in kunt checken, en wat we al wisten over inchecken met de mobiele telefoon geldt dus ook voor inchecken "achteraf". Vol goede moed begon ik met het maken van de eerste pagina. Om al snel te ontdekken dat, zodra we de binnenlanden van Chinees Tibet en Tibet introkken, op plekken kwamen die Facebook allemaal nog niet kent (mogelijkheden voor de marketeers!). En om mijn eigen profiel niet te vervuilen met allemaal nieuwe pagina's voor al die wonderschone Tibetaanse dorpen en kloosters (die eigenlijk stuk voor stuk een pagina waard zijn), heb ik het aantal plaatsen van de reis maar wat verkort en soms voor een wat creatieve oplossing gekozen (zo lijkt het nu alsof ik op de Mount Everest ben geweest, terwijl ik het basiskamp aan Tibetaanse zijde natuurlijk meer dan hoog genoeg vond).
Uiteindelijk zit mijn eerste reis "erin". Met foto's uit die tijd: analoog genomen met een oude, vertrouwde Canon-spiegelreflex die ik zo uit het album met de Iphone gefotografeerd heb. Want ja, voor fotografische kwaliteit hoef je niet op Facebook te zijn.
woensdag 21 september 2011
De nieuwe identiteit van Facebook
Veranderingen roepen weerstand op. En als je tegen verandering bent dan ben je en oud en conservatief. Nu ben ik wel oud aan het worden, conservatief ben ik - denk ik toch echt - nog steeds niet. Maar de veranderingen die Facebook de laatste dagen heeft doorgevoerd, roepen bij mij toch steeds meer weerstand op.
Ik heb al vaker geschreven over wat naar mijn mening één van de grote gevechten van deze eeuw wordt: de strijd om de tijdlijn. Een strijd waarin naar mijn mening de gebruiker op de voorgrond moet worden geplaatst en de mogelijkheden in handen gegeven moet worden om zelf veel invloed te hebben op wat er in de tijdlijn in sociale media (en dan met name media als Facebook en Google+, Twitter bv is een ander verhaal) naar voren komt en bovenaan staat. Gekoppeld aan die strijd om de tijdlijn zijn de privacy-instellingen die de zender ingesteld heeft. Die bepalen immers wat je überhaupt zou kunnen zien.
Het zal de Facebookgebruiker niet ontgaan zijn dat er een behoorlijk aantal veranderingen zijn doorgevoerd binnen Facebook. En veranderingen roepen vaak weerstand op, al was het maar omdat het betekent dat je je weg opnieuw moet leren vinden. Die weerstand kan soms erg groot zijn. Zo verspeelde de Albert Heijn in Kronenburg bij mij de absolute nr 1 plek in mijn lijst van favoriete supermarkten na de laatste verbouwing.
In deze en (waarschijnlijk) een aantal volgende blogs, een aantal veranderingen op een rij.
Subscribe-button
Facebook maakt het mogelijk dat iemand die niet je vriend is, toch je updates ziet door zich op jouw updates te abonneren. Om dat mogelijk te maken, moet jij wel de optie "abonnees toestaan" aanzetten. Die optie verschijnt als je links op je eigen profielpagina op abonnementen klikt. Op de profielpagina van personen die de optie aan hebben staan, kun jij nu op de button abonneren klikken.
Als je je abonneert op iemands updates, wil dat zeker niet zeggen dat je alle updates ziet. Je ziet alleen de updates die "public" geplaatst zijn. Een abonnee ziet niet je updates die je alleen zichtbaar maakt voor bijvoorbeeld je vrienden, een bepaalde lijst of zelfs slechts voor enkele personen.
Met de subscribe-button voegt Facebook een mogelijkheid toe die Facebook nog niet had en Google+ wel. Maar eigenlijk is het een rare toevoeging. Je mag namelijk verwachten dat de subscribe-button met name interessant is voor bekende personen. Zij vooral zullen abonnees krijgen. Dat maakt het in elk geval voor hen mogelijk om onder de 5000 vrienden (het Facebookmaximum) te blijven. Maar eigenlijk was voor deze doelgroep de Facebook(fan-)pagina al beschikbaar.
Veel verwacht ik van de subscribe-button niet. Voor bekende personen is een pagina mijns inziens een krachtiger middel met meer mogelijkheden. Voor onbekende personen leidt het hooguit tot een aantal extra onbekende "volgers", net zoals op Google+ het geval is.
Geabonneerd
Als je de optie abonnees toestaan hebt aangezet, verschijnt links in je profiel ook de tab abonnees. Je kunt hier zien we zich op je updates geabonneerd heeft. Dit zijn twee groepen: de openbare abonnees (via de subscribe-button) en de bevriende abonnees. En die laatste groep is wel interessant:
Voormalige vrienden zijn dus ook abonnees van elkaar (als het plaatje klopt, ik heb het niet getest). Nu weet ik niet of voormalige vrienden daar op zitten te wachten.... De ex-partners rollen elkaars tijdlijn weer binnen? Dat kan nog leuk worden.
Meeste updates
Facebook heeft besloten dat ik standaard van al mijn vrienden de "meeste updates" wil zien (en dus niet "alle updates"). En bovendien is aangevinkt dat ik van al die vrienden niet alleen de statusupdates maar ook bijvoorbeeld de game-activiteiten wil zien. Gelukkig kan ik dat nog wel veranderen, per persoon via de knop geabonneerd of voor een lijst via de instellingen bij lijsten. Maar hoe ik dat voor alle vrienden in één keer kan omzetten, heb ik nog niet uit kunnen vogelen. En aangezien niet iedereen in een lijst zit, ik van iedereen alle updates behalve de game-activiteiten wil zien, zal ik weer heel wat moeten instellen.
Tijdlijn
Alleen al door deze veranderingen heeft Facebook mijn tijdlijn weer eens behoorlijk beïnvloed. Zonder noodzaak en zonder, zoals we gewend zijn, goede uitleg. En er is nog veel meer: recente verslagen, topverslagen en de ticker die mijn tijdlijn uit elkaar trekken bijvoorbeeld.
Misschien vind ik het, als ik eraan gewend ben, wel een goede verbetering tegenover de "oude Facebooktijdlijn". Maar toch ben ik "taege". Om het feit dat Facebook niet gekozen heeft voor een verandering waarbij we als gebruikers zelf een aantal vragen voorgelegd krijgen om zelf de querys waarmee we in de database graaien, kunnen samenstellen.
Ik heb al vaker geschreven over wat naar mijn mening één van de grote gevechten van deze eeuw wordt: de strijd om de tijdlijn. Een strijd waarin naar mijn mening de gebruiker op de voorgrond moet worden geplaatst en de mogelijkheden in handen gegeven moet worden om zelf veel invloed te hebben op wat er in de tijdlijn in sociale media (en dan met name media als Facebook en Google+, Twitter bv is een ander verhaal) naar voren komt en bovenaan staat. Gekoppeld aan die strijd om de tijdlijn zijn de privacy-instellingen die de zender ingesteld heeft. Die bepalen immers wat je überhaupt zou kunnen zien.
Het zal de Facebookgebruiker niet ontgaan zijn dat er een behoorlijk aantal veranderingen zijn doorgevoerd binnen Facebook. En veranderingen roepen vaak weerstand op, al was het maar omdat het betekent dat je je weg opnieuw moet leren vinden. Die weerstand kan soms erg groot zijn. Zo verspeelde de Albert Heijn in Kronenburg bij mij de absolute nr 1 plek in mijn lijst van favoriete supermarkten na de laatste verbouwing.
In deze en (waarschijnlijk) een aantal volgende blogs, een aantal veranderingen op een rij.
Subscribe-button
Facebook maakt het mogelijk dat iemand die niet je vriend is, toch je updates ziet door zich op jouw updates te abonneren. Om dat mogelijk te maken, moet jij wel de optie "abonnees toestaan" aanzetten. Die optie verschijnt als je links op je eigen profielpagina op abonnementen klikt. Op de profielpagina van personen die de optie aan hebben staan, kun jij nu op de button abonneren klikken.
Als je je abonneert op iemands updates, wil dat zeker niet zeggen dat je alle updates ziet. Je ziet alleen de updates die "public" geplaatst zijn. Een abonnee ziet niet je updates die je alleen zichtbaar maakt voor bijvoorbeeld je vrienden, een bepaalde lijst of zelfs slechts voor enkele personen.
Met de subscribe-button voegt Facebook een mogelijkheid toe die Facebook nog niet had en Google+ wel. Maar eigenlijk is het een rare toevoeging. Je mag namelijk verwachten dat de subscribe-button met name interessant is voor bekende personen. Zij vooral zullen abonnees krijgen. Dat maakt het in elk geval voor hen mogelijk om onder de 5000 vrienden (het Facebookmaximum) te blijven. Maar eigenlijk was voor deze doelgroep de Facebook(fan-)pagina al beschikbaar.
Veel verwacht ik van de subscribe-button niet. Voor bekende personen is een pagina mijns inziens een krachtiger middel met meer mogelijkheden. Voor onbekende personen leidt het hooguit tot een aantal extra onbekende "volgers", net zoals op Google+ het geval is.
Geabonneerd
Als je de optie abonnees toestaan hebt aangezet, verschijnt links in je profiel ook de tab abonnees. Je kunt hier zien we zich op je updates geabonneerd heeft. Dit zijn twee groepen: de openbare abonnees (via de subscribe-button) en de bevriende abonnees. En die laatste groep is wel interessant:
Voormalige vrienden zijn dus ook abonnees van elkaar (als het plaatje klopt, ik heb het niet getest). Nu weet ik niet of voormalige vrienden daar op zitten te wachten.... De ex-partners rollen elkaars tijdlijn weer binnen? Dat kan nog leuk worden.
Meeste updates
Facebook heeft besloten dat ik standaard van al mijn vrienden de "meeste updates" wil zien (en dus niet "alle updates"). En bovendien is aangevinkt dat ik van al die vrienden niet alleen de statusupdates maar ook bijvoorbeeld de game-activiteiten wil zien. Gelukkig kan ik dat nog wel veranderen, per persoon via de knop geabonneerd of voor een lijst via de instellingen bij lijsten. Maar hoe ik dat voor alle vrienden in één keer kan omzetten, heb ik nog niet uit kunnen vogelen. En aangezien niet iedereen in een lijst zit, ik van iedereen alle updates behalve de game-activiteiten wil zien, zal ik weer heel wat moeten instellen.
Tijdlijn
Alleen al door deze veranderingen heeft Facebook mijn tijdlijn weer eens behoorlijk beïnvloed. Zonder noodzaak en zonder, zoals we gewend zijn, goede uitleg. En er is nog veel meer: recente verslagen, topverslagen en de ticker die mijn tijdlijn uit elkaar trekken bijvoorbeeld.
Misschien vind ik het, als ik eraan gewend ben, wel een goede verbetering tegenover de "oude Facebooktijdlijn". Maar toch ben ik "taege". Om het feit dat Facebook niet gekozen heeft voor een verandering waarbij we als gebruikers zelf een aantal vragen voorgelegd krijgen om zelf de querys waarmee we in de database graaien, kunnen samenstellen.
maandag 19 september 2011
De identiteit van je nieuwe Facebooktijdlijn
Hoewel je met Facebooklijsten al langer kon wat in Google+ mogelijk is, heeft Facebook de lijsten behoorlijk veranderd. "Verbeterd" zullen sommigen zeggen, maar een verbetering is pas een verbetering als je weet wat er veranderd is.
Het is je vast al opgevallen. Ineens is er een uitgebreide lijstenoptie links in je startpagina op Facebook verschenen. Om je behulpzaam te zijn, heeft Facebook zelf lijsten aangemaakt. Dat is duidelijk een reactie op Google+ en was voor Facebook, gezien de mogelijkheden die er al waren, niet zo heel ingewikkeld. Eigenlijk is dit weinig meer dan dat Facebook de lijstenoptie net als Google+ deed met de kringen, wat meer prominent heeft neergezet.
Er is echter iets anders wat me meer bezorgd maakt. Facebook heeft ook de optie toegevoegd om je op een stroom te abonneren. Ook heel erg Googl+-erig en op zich niet zo'n stom idee. Maar heb jij wel door dat sinds die toevoeging je bij al je vrienden uitsluitend op "meeste updates" en niet op "alle updates" geabonneerd bent bij je vrienden? Oftewel, dat je, tenzij je het wijzigt, niet meer alles van je vrienden ziet?
Meer en meer wordt het tijd om de actie "ik wil de baas zijn over mijn eigen tijdlijn" te beginnen.
Het is je vast al opgevallen. Ineens is er een uitgebreide lijstenoptie links in je startpagina op Facebook verschenen. Om je behulpzaam te zijn, heeft Facebook zelf lijsten aangemaakt. Dat is duidelijk een reactie op Google+ en was voor Facebook, gezien de mogelijkheden die er al waren, niet zo heel ingewikkeld. Eigenlijk is dit weinig meer dan dat Facebook de lijstenoptie net als Google+ deed met de kringen, wat meer prominent heeft neergezet.
Er is echter iets anders wat me meer bezorgd maakt. Facebook heeft ook de optie toegevoegd om je op een stroom te abonneren. Ook heel erg Googl+-erig en op zich niet zo'n stom idee. Maar heb jij wel door dat sinds die toevoeging je bij al je vrienden uitsluitend op "meeste updates" en niet op "alle updates" geabonneerd bent bij je vrienden? Oftewel, dat je, tenzij je het wijzigt, niet meer alles van je vrienden ziet?
Meer en meer wordt het tijd om de actie "ik wil de baas zijn over mijn eigen tijdlijn" te beginnen.
dinsdag 6 september 2011
#TeachMeSo: Facebooktijdlijnonzin in de marketing
Facebookpagina's zijn een mooi en krachtig middel in de communicatie en interactie met "fans". Maar tegelijkertijd moet de kracht er van niet overdreven worden. En dat gebeurt nogal eens. Gebrek aan inzicht in getallen evenals aan kennis over de gebruiksmogelijkheden en instellingen van Facebook, zijn daar debet aan.
Op Frankwatching valt vandaag te lezen:
Op Frankwatching valt vandaag te lezen:
"“En daarom is het zo’n mooi kanaal voor bedrijven, want je hele doelgroep zit hier”, zegt Peter Evers in zijn presentatie ‘Facebook als advertentiekanaal’. Volgens Peter is de grootste winst van Facebook dat bedrijven hier hun eigen fanclub kunnen creëren. En met fans kun je snel, direct en relatief goedkoop communiceren zonder dat je hier mediabureaus, drukkers, zendtijd en noem maar op voor nodig hebt. Bovendien representeert elke fan een heleboel potentiële andere fans. Want als jouw fan je eenmaal toelaat op zijn newsfeed, dan zien alle vrienden van jouw fan jouw boodschap ook."
Die laatste zin zal velen lokken, zeker in relatie met de zin ervoor, waarin de woorden goedkoop en zonder er natuurlijk uitspringen. Maar helaas voor de marketeers (en gelukkig voor de actieve Facebookgebruikers) klopt er weinig van.
Laten we er eerst eens even van uit gaan dat hetgeen er over het nieuwsoverzicht staat feitelijk klopt (wat niet waar is). De stelling is dan dat alle vrienden van jouw fan jouw boodschap zien. Maar is dat wel zo? De gemiddelde Facebookgebruiker heeft zo'n 100 vrienden en is een uurtje per maand op Facebook. Elke update van een pagina gaat dan in de tijdlijn van de gebruiker het gevecht in de tijdlijn aan met die andere pagina's die vrienden lijken en natuurlijk ook met alle andere updates van bijvoorbeeld vrienden, die in dat gemiddelde uurtje gelezen kunnen worden. Als al de vrienden van je fans je boodschap daadwerkelijk zien, dan zal een pagina-update, zo schat ik, gemiddeld minder dan een seconde de aandacht trekken (het preciezere rekenwerk laat ik aan de marketeers over).
Maar als er genoeg tijd is voor de Facebooker om alle berichten in de tijdlijn ook daadwerkelijk te lezen, zou je met je pagina dan ook daadwerkelijk alle vrienden van je fans bereiken? Nee hoor, dat gebeurt helemaal niet zomaar! In de standaardinstellingen van Facebook ziet de Facebooker niet alles. (Overigens werkt het verbergen van een toepassing tegenwoordig iets anders dan in de blog beschreven).Op basis van het bovenstaande verdient de stellige opmerking dat "alle vrienden van jouw fan de boodschap ook (zien)" de nodige nuancering. Maar er is nog iets anders aan de hand.
Ik nodig de lezer uit tot een experiment: zoek in je nieuwsoverzicht een boodschap van een pagina die jij leuk vindt en die (liefst zoveel mogelijk) vrienden van je ook leuk vinden. Geef vervolgens aan dat je die pagina niet meer leuk vindt (dat kan door naar de pagina te gaan en dit linksonder aan te geven).
(Een pagina niet meer leuk vinden kan ook door op het kruisje naast het bericht te klikken - het kruisje verschijnt als je er met de muis over gaat -, te kiezen voor verbergen en vervolgens voor de pagina niet meer leuk vinden aan dat je de pagina niet meer leuk vindt. Alleen werkt dit experiment dan natuurlijk niet, aangezien je het bericht zelf dan ook al verborgen hebt en het ook daarom uit de tijdlijn is.)
Kijk in je nieuwsoverzicht: weg zijn de updates van je pagina! Ehhhh.... weg, maar klopt het dan nog wel? Immers, vrienden van mij zijn fan van de pagina, waar ik nu de update niet meer van zie?
Wees gerust, het klopt. Gelukkig voor mij is het echt niet zo dat als jij mijn (bedrijfs-)pagina leuk vindt, alle updates van die pagina bij al jou vrienden in de tijdlijn komen. En inderdaad, ik ben daar blij om! Want ik zou niet willen dat ik met mijn pagina de tijdlijn van jouw vrienden, die waarschijnlijk niet op die updates zitten te wachten, zou vervuilen.
donderdag 25 augustus 2011
#TeachMeSo: De Big 4 op Facebook
Het succes van Coca Cola is veelbesproken, en ook in Nederland zijn er bedrijven die proberen om Facebook actief in te zetten. Dit gebeurt uiteraard met name in de B to C markten. Ook voor personeelswerving wordt Facebook, zij het op bescheiden schaal, ingezet. Binnen de sociale media is daar Linkedin nog steeds dominant. Hoewel de effecten van sociale media (sociale media ROI) moeilijk te meten zijn, al zijn er mogelijkheden, zien we in toenemende mate dat organisaties zich actief in de sociale media opstellen. Opstellen, want "laten zien" is niet voldoende. In deze blog besteed ik kort aandacht aan de wijze waarop de Big4-accountantskantoren Facebook inzetten als recruitementinstrument.
Gisteren publiceerde Deloitte een volledig vernieuwde Facebookpagina. Een korte beschrijving van dat nieuwe is te lezen in deze blog. En het mag gezegd, de pagina ziet er prima uit. De stelling in de blog dat de makers zijn doorgegaan waar anderen stopten, kan ik als neutrale buitenstaander dan ook onderschrijven. De pagina heeft een duidelijke focus (werken bij Deloitte) en biedt vele interactieve opties. Van de mogelijkheden die Facebook biedt is optimaal gebruik gemaakt, zeker ook van de mogelijkheden om de layout een eigen look te geven (al heeft Deloitte hierbij wel het voordeel dat het Deloitte-blauw en Facebook-blauw heel erg dicht tegen elkaar liggen). Een sterke zet is ook het opnemen van verschillende categorieën vragen. Coca cola kan er wat van leren, al is daarmee een coke-achtig succes natuurlijk niet gegarandeerd.
Deloitte neemt hiermee op Facebook een duidelijke voorsprong op de andere drie van de BIG4. Ik beperk me hierbij even tot Nederland. Maar Nederland is ook de regionale afbakening voor de pagina op zich. Immers, de Facebookpagina is gericht op recruitement, dus op studenten. Die studenten hebben vooral Nederlandse vrienden op Facebook, dus ook daar waar de "vrienden van likers" bereikt worden, bevinden we ons vooral binnen Nederland. Door die regionale afbakening blijft het overzichtelijk en helder.
Ook de pagina van E&Y is op werving gericht. Een groot verschil is al de binnenkomst op de pagina. Waar ik bij Deloitte terecht kom op een mooi vormgegeven welkomstpagina, beland ik bij E&Y op het prikbord. Dat is een drukke binnenkomst, en niet echt overzichtelijk. Bij Deloitte is pas nadat ik de pagina leuk heb gevonden het prikbord mijn landingspagina. En waar Deloitte probeert om zoveel mogelijk verkeer via de pagina te laten lopen, verwijst E&Y vooral naar de website. Door het verkeer via Facebook te laten lopen, maakt Deloitte optimaal gebruik van de mogelijkheid om bij vrienden van likers onder de aandacht te komen. Meer in het algemeen kan gesteld worden dat de pagina er mooi uit ziet en veel informatie bevat, maar het is meer een 1.0 website dan een 2.0-pagina vol interactie.
KPMG heeft met de pagina www.facebook.com/KPMGScriptieCoach een duidelijke keuze gemaakt. Op zich is dit een sterke insteek. Op de welkomstpagina word ik gestimuleerd om op de like-knop te drukken, en in ruil daarvoor kan ik een boek winnen. Het prikbord is aardig gevuld, overigens vooral met berichtjes van de scriptiecoach zelf. Maar waar ik bij Deloitte alle informatie kan zien zonder dat ik de pagina hoef te liken (het enige dat ik als niet-liker niet mag is een bericht op het prikbord plaatsen), moet ik bij KPMG eerst liken voordat ik verdere informatie te zien krijg. Dat is jammer, want waarom zou ik eerst de pagina moeten liken alvorens ik bijvoorbeeld "over KPMG" kan lezen? Het geeft in elk geval het beeld van een slecht gevulde pagina en dat is een gemiste kans. Overigens is wat ik na het liken zie ook niet iets waar ik van onder de indruk raak. Het is vooral informatie in een zeer droge vormgeving. Wat weer wel leuk is dat ik een aantal bloggers kan volgen.De scriptiecoach van KPMG zit qua concept goed in elkaar, maar er mag wel wat geïnvesteerd worden in het upgraden van de pagina. Ook kan de interactie bevorderd worden.
PWC biedt via de website de optie om te kijken met welke PWC-werknemers je via Facebook verbonden bent. Aangezien dat bij mij slechts één treffer in de tweede graad oplevert, heb ik een vermoeden dat lang niet alle werknemers met een Facebookprofiel gevonden worden. Op Facebook was het even zoeken maar ook PWC heeft een Facebookpagina. Ook hier kom ik meteen op het prikbord binnen, wat toch een onrustige indruk geeft. Op zich is de pagina redelijk standaard, maar wel goed gevuld met evenementen, vacatures, video's en foto's. Leuk is de optie, om in de stijl van Hi ("Vrienden delen alles") een persoonlijk jaarverslag van je Facebookjaar te genereren, al trekt de "Facebookrapportgenerator" wel erg gevaarlijke conclusies (zoals mijn vrienden in mijn Facebookpost kunnen zien). Eerlijk gezegd had PWC met dat jaarverslag wel iets meer kunnen doen, want ik had best de pagina willen "liken" om van die mogelijkheid gebruik te kunnen maken.
Concluderend: Alle vier de grote accountantskantoren gebruiken Facebook voor personeelswerving en richten zich met een Nederlandse pagina specifiek op ons land. De vernieuwde pagina van Deloitte steekt er met kop en schouders bovenuit en heeft ook de meeste likes (ca 1200). KPMG kiest met de Scriptiecoach voor een unieke insteek, die tot nu toe zo'n 1.000 likes heeft opgeleverd. De pagina kan echter wel een upgrade gebruiken. E&Y (130 likes) en PWC (175 likes) blijven ver achter. Beide organisaties gebruiken de Facebookpagina wel op een goede manier, maar weten er nog te weinig een eigen, duidelijk gezicht aan te geven.
Gisteren publiceerde Deloitte een volledig vernieuwde Facebookpagina. Een korte beschrijving van dat nieuwe is te lezen in deze blog. En het mag gezegd, de pagina ziet er prima uit. De stelling in de blog dat de makers zijn doorgegaan waar anderen stopten, kan ik als neutrale buitenstaander dan ook onderschrijven. De pagina heeft een duidelijke focus (werken bij Deloitte) en biedt vele interactieve opties. Van de mogelijkheden die Facebook biedt is optimaal gebruik gemaakt, zeker ook van de mogelijkheden om de layout een eigen look te geven (al heeft Deloitte hierbij wel het voordeel dat het Deloitte-blauw en Facebook-blauw heel erg dicht tegen elkaar liggen). Een sterke zet is ook het opnemen van verschillende categorieën vragen. Coca cola kan er wat van leren, al is daarmee een coke-achtig succes natuurlijk niet gegarandeerd.
Deloitte neemt hiermee op Facebook een duidelijke voorsprong op de andere drie van de BIG4. Ik beperk me hierbij even tot Nederland. Maar Nederland is ook de regionale afbakening voor de pagina op zich. Immers, de Facebookpagina is gericht op recruitement, dus op studenten. Die studenten hebben vooral Nederlandse vrienden op Facebook, dus ook daar waar de "vrienden van likers" bereikt worden, bevinden we ons vooral binnen Nederland. Door die regionale afbakening blijft het overzichtelijk en helder.
Ook de pagina van E&Y is op werving gericht. Een groot verschil is al de binnenkomst op de pagina. Waar ik bij Deloitte terecht kom op een mooi vormgegeven welkomstpagina, beland ik bij E&Y op het prikbord. Dat is een drukke binnenkomst, en niet echt overzichtelijk. Bij Deloitte is pas nadat ik de pagina leuk heb gevonden het prikbord mijn landingspagina. En waar Deloitte probeert om zoveel mogelijk verkeer via de pagina te laten lopen, verwijst E&Y vooral naar de website. Door het verkeer via Facebook te laten lopen, maakt Deloitte optimaal gebruik van de mogelijkheid om bij vrienden van likers onder de aandacht te komen. Meer in het algemeen kan gesteld worden dat de pagina er mooi uit ziet en veel informatie bevat, maar het is meer een 1.0 website dan een 2.0-pagina vol interactie.
KPMG heeft met de pagina www.facebook.com/KPMGScriptieCoach een duidelijke keuze gemaakt. Op zich is dit een sterke insteek. Op de welkomstpagina word ik gestimuleerd om op de like-knop te drukken, en in ruil daarvoor kan ik een boek winnen. Het prikbord is aardig gevuld, overigens vooral met berichtjes van de scriptiecoach zelf. Maar waar ik bij Deloitte alle informatie kan zien zonder dat ik de pagina hoef te liken (het enige dat ik als niet-liker niet mag is een bericht op het prikbord plaatsen), moet ik bij KPMG eerst liken voordat ik verdere informatie te zien krijg. Dat is jammer, want waarom zou ik eerst de pagina moeten liken alvorens ik bijvoorbeeld "over KPMG" kan lezen? Het geeft in elk geval het beeld van een slecht gevulde pagina en dat is een gemiste kans. Overigens is wat ik na het liken zie ook niet iets waar ik van onder de indruk raak. Het is vooral informatie in een zeer droge vormgeving. Wat weer wel leuk is dat ik een aantal bloggers kan volgen.De scriptiecoach van KPMG zit qua concept goed in elkaar, maar er mag wel wat geïnvesteerd worden in het upgraden van de pagina. Ook kan de interactie bevorderd worden.
PWC biedt via de website de optie om te kijken met welke PWC-werknemers je via Facebook verbonden bent. Aangezien dat bij mij slechts één treffer in de tweede graad oplevert, heb ik een vermoeden dat lang niet alle werknemers met een Facebookprofiel gevonden worden. Op Facebook was het even zoeken maar ook PWC heeft een Facebookpagina. Ook hier kom ik meteen op het prikbord binnen, wat toch een onrustige indruk geeft. Op zich is de pagina redelijk standaard, maar wel goed gevuld met evenementen, vacatures, video's en foto's. Leuk is de optie, om in de stijl van Hi ("Vrienden delen alles") een persoonlijk jaarverslag van je Facebookjaar te genereren, al trekt de "Facebookrapportgenerator" wel erg gevaarlijke conclusies (zoals mijn vrienden in mijn Facebookpost kunnen zien). Eerlijk gezegd had PWC met dat jaarverslag wel iets meer kunnen doen, want ik had best de pagina willen "liken" om van die mogelijkheid gebruik te kunnen maken.
Concluderend: Alle vier de grote accountantskantoren gebruiken Facebook voor personeelswerving en richten zich met een Nederlandse pagina specifiek op ons land. De vernieuwde pagina van Deloitte steekt er met kop en schouders bovenuit en heeft ook de meeste likes (ca 1200). KPMG kiest met de Scriptiecoach voor een unieke insteek, die tot nu toe zo'n 1.000 likes heeft opgeleverd. De pagina kan echter wel een upgrade gebruiken. E&Y (130 likes) en PWC (175 likes) blijven ver achter. Beide organisaties gebruiken de Facebookpagina wel op een goede manier, maar weten er nog te weinig een eigen, duidelijk gezicht aan te geven.
dinsdag 16 augustus 2011
De identiteit van: Google+ versus Facebook
Sinds de lancering van Google+ lijkt het een nieuwe sport geworden om Google+ en Facebook te vergelijken vanuit de optiek dat er sprake is van een strijd om de macht op het internet. Soms wordt Twitter hier ook nog in meegenomen, maar naar mijn bescheiden mening is dat net wat te veel respect voor onze 140-tekenstellendeminiblogsite. Linkedin, tot voor kort toch nog gezien als één van de grote drie, ontbreekt veelal in deze overzichten. Mijns inziens niet geheel onterecht.
Vandaag verscheen er weer eens een infographic. Wel eentje die me verbaast. 10 miljoen gebruikers bij Google+? Was dat niet het aantal van vorige maand? En is "invite only" afgeschaft? Ehhhhhhh..... waarom krijg ik dan te zien hoeveel invites ik over heb? En is het moeilijker in Facebook dan in Google+ om informatie met een specifiek groep te delen? En "allow specific friends to see data" is op Google+ minder handig dan op Facebook. Sterke nog, je moet de kneepjes kennen!
Eerlijk gezegd vind ik de hele discussie over Facebook vs Google+ niet relevant noch interessant. Allereerst niet omdat Google+ veel meer is dan een social networksite. En als we ze als social networksite pur sang vergelijken, dan doen we Google+ tekort.
Zelf gebruik ik Facebook en Google+ met veel plezier naast elkaar. De ene dag ligt mijn aandacht wat meer bij de een, de andere dag wat meer bij de ander. Google+ is wat serieuzer, en daardoor op een bepaalde manier interessanter. Maar Facebook brengt mensen wel dichterbij. Google+ is wat saaier in bv zijn vormgeving en daarmee associeer ik het wat meer met werken en zakelijk. Op Facebook zie ik echter iets te vaak posts relateerd aan kroegbezoek om het helemaal al serieus te kunnen nemen.
Ik denk dat beide sites prima naast elkaar kunnen bestaan. En in plaats van de aandacht te richten op de strijd tussen, zouden we misschien eens wat meer moeten kijken hoe beide voor ons als gebruikers op een goede manier complementair zouden kunnen zijn. Want vanuit mijn optiek als gebruiker, is er helemaal geen strijd tussen Google+ en Facebook. Net zomin als er een strijd is tussen Twitter en Linkedin. Om van een hele hoop andere social media maar te zwijgen. Ik hoop eindelijk eens wat te lezen over hoe ze zich aanvullen, in plaats van over die strijd.
Vandaag verscheen er weer eens een infographic. Wel eentje die me verbaast. 10 miljoen gebruikers bij Google+? Was dat niet het aantal van vorige maand? En is "invite only" afgeschaft? Ehhhhhhh..... waarom krijg ik dan te zien hoeveel invites ik over heb? En is het moeilijker in Facebook dan in Google+ om informatie met een specifiek groep te delen? En "allow specific friends to see data" is op Google+ minder handig dan op Facebook. Sterke nog, je moet de kneepjes kennen!
Eerlijk gezegd vind ik de hele discussie over Facebook vs Google+ niet relevant noch interessant. Allereerst niet omdat Google+ veel meer is dan een social networksite. En als we ze als social networksite pur sang vergelijken, dan doen we Google+ tekort.
Zelf gebruik ik Facebook en Google+ met veel plezier naast elkaar. De ene dag ligt mijn aandacht wat meer bij de een, de andere dag wat meer bij de ander. Google+ is wat serieuzer, en daardoor op een bepaalde manier interessanter. Maar Facebook brengt mensen wel dichterbij. Google+ is wat saaier in bv zijn vormgeving en daarmee associeer ik het wat meer met werken en zakelijk. Op Facebook zie ik echter iets te vaak posts relateerd aan kroegbezoek om het helemaal al serieus te kunnen nemen.
Ik denk dat beide sites prima naast elkaar kunnen bestaan. En in plaats van de aandacht te richten op de strijd tussen, zouden we misschien eens wat meer moeten kijken hoe beide voor ons als gebruikers op een goede manier complementair zouden kunnen zijn. Want vanuit mijn optiek als gebruiker, is er helemaal geen strijd tussen Google+ en Facebook. Net zomin als er een strijd is tussen Twitter en Linkedin. Om van een hele hoop andere social media maar te zwijgen. Ik hoop eindelijk eens wat te lezen over hoe ze zich aanvullen, in plaats van over die strijd.
zondag 14 augustus 2011
De identiteit van je tijdlijn en privacy: update Facebook en een beetje Google+
Eerder blogde ik al over de tijdlijn op, met name, Facebook en op het mijns inziens grote belang van het beïnvloeden van de tijdlijn. Ook op Google+ besteed ik er regelmatig aandacht aan. Je tijdlijn heeft veel te maken met je privacy-instellingen. En vooral ook met de privacyinstellingen van je vrienden en je vrienden van vrienden. Want ook die bepalen wat je wel en niet ziet.
In deze blog daarom aandacht voor zowel de privacy-instellingen als voor de tijdlijn, en vooral ook voor de samenhang ertussen. Deze blog gaat over Facebook. Mijn voornemen is om er morgen een over Google+ te schrijven (een cliffhanger aan het einde van deze blog).Deze blog is met name gebaseerd op eigen waarneming en discussie hierover met anderen. Er kunnen fouten zitten in mijn interpretatie van de waarnemingen. Dan hoor ik het graag!
Facebook
privacyinstellingen
Via Account, privacyvoorkeuren (rechtsboven) stel je op Facebook je privacyinstellingen in. Een belangrijk onderdeel van de privacyinstellingen in dat je bepaald wie iets kan zien.
Standaard staan de meeste instellingen op "vrienden van vrienden". Dit wil zeggen dat een vriend van een vriend bv jouw updates kan zien. Weliswaar komen die niet in de tijdlijn van die vriend in de tweede graad, maar als je vriend in de eerste graad reageert kan je vriend in de tweede graad het zien.
Voorbeeld: Ik ben vriend van Jan, Jan is vriend van Piet, ik niet. Ik plaats een update en Jan reageert. Piet ziet dan de reactie van Jan en mijn oorspronkelijke update (want hij is een vriend van mijn vriend).
Overigens kan die vriend van je vriend de update ook zien door je profiel aan te klikken.
Ik kan echter ook instellen dat alleen vrienden iets mogen zien. Piet, in bovengenoemd voorbeeld, ziet mijn update dan niet.
Bij privacyvoorkeuren stel je de standaardvoorkeuren in. Je kunt dit echter voor elk bericht aanpassen. Dit heb ik beschreven in deze blog. Ik heb zelf mijn instellingen standaard op "alleen vrienden" staan. Maar soms wil ik dat een bericht door zo veel mogelijk mensen gelezen kan worden. Dan kies ik voor de optie "openbaar", wat wil zeggen dat iedereen het kan zien. Ik hoop dan natuurlijk op een kettingreactie: dat via vrienden (die het in de tijdlijn zien en reageren) en vrienden van vrienden (die ook weer reageren) bij de hele wereld terecht komt. Je privacyinstellingen hebben dus een (indirecte) invloed op de tijdlijn van anderen.
leuk vinden van pagina's
Facebook kennen we vooral van de privéprofielen. Maar pagina's worden steeds belangrijker. Voor CocaCola bijvoorbeeld is de Facebookpagina belangrijker dan de website cocacola.com (en als je deze blog leuk vindt, ga je natuurlijk ook even mijn pagina https://www.facebook.com/TeachMeSo liken).
Je kunt een pagina leuk vinden. CocaCola maakt bijvoorbeeld wel heel duidelijk hoe dat moet. Sterker nog, de hele welkomstpagina www.facebook.com/cocacola is gericht op het verkrijgen van die like. Heb je eenmaal een pagina geliked, dan krijg je alle updates van die pagina netjes in je tijdlijn. Als je weet hoe groot Facebook is, snap je nu waarschijnlijk het belang. 33 miljoen mensen ontvangen de updates van cocacola in hun tijdlijn (overigens kun je dit wel uitzetten zonder te unliken, net zoals je de updates van toepassingen - zoals spelletjes - kunt uitzetten).
Hoe meer pagina's we liken (en hoe meer toepassingen we toestaan), hoe meer onze tijdlijn daardoor beïnvloed wordt. Zeker als we onze tijdlijn laten bepalen door "belangrijkste nieuws" in plaats van "meest recent" bestaat het gevaar dat we straks vooral updates zien van pagina's die we zelf en onze vrienden leuk vinden. Facebook wordt dan van een sociaal netwerk een advertentiepagina!
pagina's en plaatsen
Voor bedrijven en organisaties worden de Facebookpagina's steeds belangrijker. Het is immers een manier om binnen te komen in de tijdlijn van niet alleen de mensen die jouw pagina leuk vinden, maar ook van de vrienden ervan. Met de komst van "Places" is deze mogelijkheid alleen maar groter geworden. Als iemand bij mij op bezoek komt, kan hij inchecken bij #TeachMeSo. Vrienden zien dat en zijn misschien nieuwsgierig. Ze kunnen dan eenvoudig via één klik op de Facebookpagina van #TeachMeSo komen. Een combinatie van Foursquare en de website.
Opmerkelijk vind ik dat er nog zo weinig bedrijven zijn met een eigen, goede, Facebookpagina (en plaats). Als ik de lokale supermarkt binnenloop en ik wil inchecken, dan vind ik die supermarkt niet in Places. Dus maak ik hem aan (en moet die supermarkt zijn plaats EN DUS OOK ZIJN PAGINA in Facebook maar zien te claimen). En dit geldt niet alleen voor de lokale supermarkt, maar voor heel veel bedrijven en organisaties. In plaats van eerste zelf een pagina te maken (met adresgegevens) waar mensen kunnen inloggen, leggen ze hun lot in handen van de bezoekers die willen inchecken, niet kunnen en dan zelf maar de plaats toevoegen. En zo verlies je als organisatie de controle over je social media.
delen
Misschien heb je bij een berichtje in de tijdlijn al eens de optie "delen" gezien. Wat je als privépersoon kunt delen, is de link die bij het berichtje staat. Het berichtje zelf kun je niet delen. Facebookpagina's kunnen echter wel berichten van elkaar delen. Een pagina kan echter een geheel bericht delen! Dat lijkt niet zo belangrijk, maar pas op! Als jij mijn pagina leuk vindt kan ik door het delen van het bericht van een andere pagina die pagina in je tijdlijn proppen. Niet alleen de link, ergens op internet (bv youtube) maar het hele bericht. Pagina's kunnen dus meer delen dan mensen! Is dat belangrijk? Ja, want op deze manier kunnen "bevriende" pagina's elkaar promoten.
//Update over delen: het lijkt dat je als pagina een bericht kunt delen, maar dat als je een bericht deelt met een link, je alleen nog maar de link deelt//
Google+
Twee opmerkingen over Google+, die ik verder wil uitwerken. Google+ biedt de mogelijkheid om beperkt te delen, net als met lijsten op Facebook. Maar tenzij je na het plaatsen van de update iets wijzigt in de instellingen, kan iemand die Googl+update vervolgens wel openbaar maken. In elk geval een - voor Google+. Zie bijvoorbeeld: https://plus.google.com/102667713914216298332/posts/HYLRg74DP1V
Maar veel belangrijker is de manier waarop Google+ de stream (tijdlijn) aan het vormgeven is. Het wisselt tussen de timestamp van de update zelf en de timestamp van het laatste commentaar bij de update. Vanuit real time search is het laatste van groot belang, denk ik. Maar stel de de gevolgen eens voor: bovenaan in de tijdlijn komen niet de laatst geplaatste berichten, maar de berichten (hoe oud ook) waar het laatste commentaar geleverd is. Zie bijvoorbeeld: https://plus.google.com/105310358762146417461/posts/UCiJ5395C84. Minder verfijnd dan de Edge van Facebook, maar weer een manier waarmee straks mogelijk bedrijven onze tijdlijn in de social media kunnen overnemen!
Deze blog is met name gebaseerd op eigen waarneming en discussie hierover met anderen. Er kunnen fouten zitten in mijn interpretatie van de waarnemingen. Dan hoor ik het graag!
In deze blog daarom aandacht voor zowel de privacy-instellingen als voor de tijdlijn, en vooral ook voor de samenhang ertussen. Deze blog gaat over Facebook. Mijn voornemen is om er morgen een over Google+ te schrijven (een cliffhanger aan het einde van deze blog).Deze blog is met name gebaseerd op eigen waarneming en discussie hierover met anderen. Er kunnen fouten zitten in mijn interpretatie van de waarnemingen. Dan hoor ik het graag!
privacyinstellingen
Via Account, privacyvoorkeuren (rechtsboven) stel je op Facebook je privacyinstellingen in. Een belangrijk onderdeel van de privacyinstellingen in dat je bepaald wie iets kan zien.
Standaard staan de meeste instellingen op "vrienden van vrienden". Dit wil zeggen dat een vriend van een vriend bv jouw updates kan zien. Weliswaar komen die niet in de tijdlijn van die vriend in de tweede graad, maar als je vriend in de eerste graad reageert kan je vriend in de tweede graad het zien.
Voorbeeld: Ik ben vriend van Jan, Jan is vriend van Piet, ik niet. Ik plaats een update en Jan reageert. Piet ziet dan de reactie van Jan en mijn oorspronkelijke update (want hij is een vriend van mijn vriend).
Overigens kan die vriend van je vriend de update ook zien door je profiel aan te klikken.
Ik kan echter ook instellen dat alleen vrienden iets mogen zien. Piet, in bovengenoemd voorbeeld, ziet mijn update dan niet.
Bij privacyvoorkeuren stel je de standaardvoorkeuren in. Je kunt dit echter voor elk bericht aanpassen. Dit heb ik beschreven in deze blog. Ik heb zelf mijn instellingen standaard op "alleen vrienden" staan. Maar soms wil ik dat een bericht door zo veel mogelijk mensen gelezen kan worden. Dan kies ik voor de optie "openbaar", wat wil zeggen dat iedereen het kan zien. Ik hoop dan natuurlijk op een kettingreactie: dat via vrienden (die het in de tijdlijn zien en reageren) en vrienden van vrienden (die ook weer reageren) bij de hele wereld terecht komt. Je privacyinstellingen hebben dus een (indirecte) invloed op de tijdlijn van anderen.
leuk vinden van pagina's
Facebook kennen we vooral van de privéprofielen. Maar pagina's worden steeds belangrijker. Voor CocaCola bijvoorbeeld is de Facebookpagina belangrijker dan de website cocacola.com (en als je deze blog leuk vindt, ga je natuurlijk ook even mijn pagina https://www.facebook.com/TeachMeSo liken).
Je kunt een pagina leuk vinden. CocaCola maakt bijvoorbeeld wel heel duidelijk hoe dat moet. Sterker nog, de hele welkomstpagina www.facebook.com/cocacola is gericht op het verkrijgen van die like. Heb je eenmaal een pagina geliked, dan krijg je alle updates van die pagina netjes in je tijdlijn. Als je weet hoe groot Facebook is, snap je nu waarschijnlijk het belang. 33 miljoen mensen ontvangen de updates van cocacola in hun tijdlijn (overigens kun je dit wel uitzetten zonder te unliken, net zoals je de updates van toepassingen - zoals spelletjes - kunt uitzetten).
Hoe meer pagina's we liken (en hoe meer toepassingen we toestaan), hoe meer onze tijdlijn daardoor beïnvloed wordt. Zeker als we onze tijdlijn laten bepalen door "belangrijkste nieuws" in plaats van "meest recent" bestaat het gevaar dat we straks vooral updates zien van pagina's die we zelf en onze vrienden leuk vinden. Facebook wordt dan van een sociaal netwerk een advertentiepagina!
pagina's en plaatsen
Voor bedrijven en organisaties worden de Facebookpagina's steeds belangrijker. Het is immers een manier om binnen te komen in de tijdlijn van niet alleen de mensen die jouw pagina leuk vinden, maar ook van de vrienden ervan. Met de komst van "Places" is deze mogelijkheid alleen maar groter geworden. Als iemand bij mij op bezoek komt, kan hij inchecken bij #TeachMeSo. Vrienden zien dat en zijn misschien nieuwsgierig. Ze kunnen dan eenvoudig via één klik op de Facebookpagina van #TeachMeSo komen. Een combinatie van Foursquare en de website.
Opmerkelijk vind ik dat er nog zo weinig bedrijven zijn met een eigen, goede, Facebookpagina (en plaats). Als ik de lokale supermarkt binnenloop en ik wil inchecken, dan vind ik die supermarkt niet in Places. Dus maak ik hem aan (en moet die supermarkt zijn plaats EN DUS OOK ZIJN PAGINA in Facebook maar zien te claimen). En dit geldt niet alleen voor de lokale supermarkt, maar voor heel veel bedrijven en organisaties. In plaats van eerste zelf een pagina te maken (met adresgegevens) waar mensen kunnen inloggen, leggen ze hun lot in handen van de bezoekers die willen inchecken, niet kunnen en dan zelf maar de plaats toevoegen. En zo verlies je als organisatie de controle over je social media.
delen
Misschien heb je bij een berichtje in de tijdlijn al eens de optie "delen" gezien. Wat je als privépersoon kunt delen, is de link die bij het berichtje staat. Het berichtje zelf kun je niet delen. Facebookpagina's kunnen echter wel berichten van elkaar delen. Een pagina kan echter een geheel bericht delen! Dat lijkt niet zo belangrijk, maar pas op! Als jij mijn pagina leuk vindt kan ik door het delen van het bericht van een andere pagina die pagina in je tijdlijn proppen. Niet alleen de link, ergens op internet (bv youtube) maar het hele bericht. Pagina's kunnen dus meer delen dan mensen! Is dat belangrijk? Ja, want op deze manier kunnen "bevriende" pagina's elkaar promoten.
//Update over delen: het lijkt dat je als pagina een bericht kunt delen, maar dat als je een bericht deelt met een link, je alleen nog maar de link deelt//
Google+
Twee opmerkingen over Google+, die ik verder wil uitwerken. Google+ biedt de mogelijkheid om beperkt te delen, net als met lijsten op Facebook. Maar tenzij je na het plaatsen van de update iets wijzigt in de instellingen, kan iemand die Googl+update vervolgens wel openbaar maken. In elk geval een - voor Google+. Zie bijvoorbeeld: https://plus.google.com/102667713914216298332/posts/HYLRg74DP1V
Maar veel belangrijker is de manier waarop Google+ de stream (tijdlijn) aan het vormgeven is. Het wisselt tussen de timestamp van de update zelf en de timestamp van het laatste commentaar bij de update. Vanuit real time search is het laatste van groot belang, denk ik. Maar stel de de gevolgen eens voor: bovenaan in de tijdlijn komen niet de laatst geplaatste berichten, maar de berichten (hoe oud ook) waar het laatste commentaar geleverd is. Zie bijvoorbeeld: https://plus.google.com/105310358762146417461/posts/UCiJ5395C84. Minder verfijnd dan de Edge van Facebook, maar weer een manier waarmee straks mogelijk bedrijven onze tijdlijn in de social media kunnen overnemen!
Deze blog is met name gebaseerd op eigen waarneming en discussie hierover met anderen. Er kunnen fouten zitten in mijn interpretatie van de waarnemingen. Dan hoor ik het graag!
zaterdag 6 augustus 2011
De identiteit van je tijdlijn in de social media
Hoe werkt je tijdlijn? Die vraag houdt me meer en meer bezig en elke social netwerk heeft er zijn eigen, nauwelijks doorgrondbare principes voor. Een eerste inkijkje, niet zozeer om antwoorden te geven maar meer om vragen te stellen die hopelijk door ons, de gebruikers, ooit beantwoord worden.
Om maar even met het meest bekende netwerk, Facebook, te beginnen. Je tijdlijn is dat wat je ziet als je inlogt op Facebook. Je bereikt je tijdlijn ook door in Facebook op startpagina te klikken. Rechts boven zie je dan twee mogelijkheden: "belangrijkste nieuws" en "meest recent". Bij "belangrijkste nieuws" zie je de berichten in een volgorde waarvan Facebook denkt dat die het belangrijkst is. Berichten krijgen een waardering, die gebaseerd is op de mate waarin je contact met iemand hebt, hebt aantal reacties en likes op het bericht etc. Oftewel: een algoritme (overigens niet echt beroerd) dat bepaalt wat jij "belangrijk" vindt op basis van je Facebookgedrag. Dit is de standaardinstelling van Facebook, die vooral als risico heeft dat je updates mist van vrienden met wie je wat minder contact hebt (en vooral als die vrienden bijvoorbeeld pas net op Facebook zitten, kan het ongewenst zijn dat je deze updates mist).
Bij "meest recent" zie je alles, maar let op: standaard staat deze optie op "vrienden en pagina's die je het meest bekijk"(klik op het pijltje naast "meest recent, vervolgens op opties bewerken om je instellingen te zien). En ook hier kun je dus die update van bv een net toegevoegde vriend makkelijk missen.
Mijn advies: zet je instellingen op "meest recent" en kies voor "alle vrienden en pagina's". Wil je selecties maken, dan kun je beter zelf lijsten maken (zie een eerdere blog).
Een tweede advies: veel tijdlijnen worden vervuild door updates van allerlei zogenaamde toepassingen. Dit kunnen spelletjes zijn (bv Frontier), maar ook bijvoorbeeld direct doorgeplaatste tweets van Twitter. Eerlijk gezegd interesseert het mij geen hol dat een vriend van me een kalf gekregen heeft op Frontier en als ik tweets wil lezen, dan kijk ik wel op Twitter. Wil je je tijdlijn hierdoor niet laten vervuilen? Klik dan rechtsboven bij zo'n bericht op een kruisje en je krijgt de optie om alles van de toepassing te verbergen. In de al eerder genoemde opties kun je precies zien welke toepassingen je verborgen hebt, maar voor mij in elk geval geen koeien, pseudoharten, tweets en andere vormen van Facebookspam meer in mijn tijdlijn!
Bij Hyves is je tijdlijn een stuk simpeler. In je overzicht zie je chronologisch de posts van je vrienden op Hyves. Naast "overzicht" kun je klikken op populairst, maar dat stelt eigenlijk weinig voor: Hyves filtert nu de updates en laat alleen die updates zien waar iemand een commentaar bij geplaatst heeft of een "respect" aan gegeven heeft. Wat dat betreft is "belangrijkste nieuws" op Facebook toch iets interessanter.
Zowel Facebook (bij de keuze voor "meest recent") als Hyves bepalen het chronologische tijdstip aan de hand van de originele post. Met andere woorden: als ik vorig jaar iets op Facebook heb geplaatst en iemand vindt dit vandaag leuk, dan kruipt die post niet in de tijdlijn omhoog. Interessant is nu dat bij Google+, het nieuwe netwerk, iets anders aan de hand lijkt. Bij Google+ staat namelijk bovenaan in je tijdlijn de meest recente post dan wel de post met de meest recente reactie. Met andere woorden, als ik vandaag bij een post van vorig jaar (hypothetisch uiteraard bij een netwerk dat nog lang geen jaar bestaat) commentaar plaats, dan komt die oude post ineens hoog in jouw tijdlijn (ervan uitgaande dat wij elkaar volgen in Google+, voor de niet Google+-ers, zeg maar vrienden zijn - en voor de wel Google+-ers, ik weet dat deze vergelijking niet geheel correct is, maar het gaat even om het beeld!).
Het tijdlijnmanagement in Google+ is dus heel anders dan bij Facebook (dat twee mogelijkheden heeft zoals hierboven beschreven) of Hyves. En dat betekent dat er op een heel andere manier bepaald wordt wat we in onze tijdlijn zien.
Naar mijn mening is het gevecht om de plek in de tijdlijn het gevecht van de toekomst. Want hoe meer er geplaatst wordt in de social media, hoe belangrijker het is om bovenaan te staan bij iemand die inlogt. Dit geldt zowel meer privé (je wilt natuurlijk wel dat je vrienden je updates zien) als zakelijk (bedrijven willen natuurlijk ook bovenaan komen met bijvoorbeeld hun pagina of het alternatief hiervoor straks op Google+). Daarom is het van groot belang dat we grip krijgen op onze eigen tijdlijnen. Lijsten in Facebook en cirkels en Google+ maken dat (in beperkte mate) mogelijk. Maar om echt de baas te worden over onze tijdlijn zullen we er meer van moeten weten en zullen we hem zelf moeten kunnen instellen.
Bovenstaande over de werking van de tijdlijnen is vooral gebaseerd op eigen experimenteren, vaak met hulp van enkele contacten. Mochten er fouten in zitten: laat het me weten! Ik pretendeer niet dat ik het allemaal al helemaal door heb!
(Nog een aardigheidje: wat zie je op Facebook bij plaatsen? Voorlopig onderzoek leert me (maar ik durf dit nog niet glashart te beweren) dat ik bij plaatsen de foto's zie van contacten (eventueel vrienden van vrienden? - durf ik nog niet te zeggen) die genomen zijn als bij een plaats is ingecheckt.)
www.cluitmans.nl
Om maar even met het meest bekende netwerk, Facebook, te beginnen. Je tijdlijn is dat wat je ziet als je inlogt op Facebook. Je bereikt je tijdlijn ook door in Facebook op startpagina te klikken. Rechts boven zie je dan twee mogelijkheden: "belangrijkste nieuws" en "meest recent". Bij "belangrijkste nieuws" zie je de berichten in een volgorde waarvan Facebook denkt dat die het belangrijkst is. Berichten krijgen een waardering, die gebaseerd is op de mate waarin je contact met iemand hebt, hebt aantal reacties en likes op het bericht etc. Oftewel: een algoritme (overigens niet echt beroerd) dat bepaalt wat jij "belangrijk" vindt op basis van je Facebookgedrag. Dit is de standaardinstelling van Facebook, die vooral als risico heeft dat je updates mist van vrienden met wie je wat minder contact hebt (en vooral als die vrienden bijvoorbeeld pas net op Facebook zitten, kan het ongewenst zijn dat je deze updates mist).
Bij "meest recent" zie je alles, maar let op: standaard staat deze optie op "vrienden en pagina's die je het meest bekijk"(klik op het pijltje naast "meest recent, vervolgens op opties bewerken om je instellingen te zien). En ook hier kun je dus die update van bv een net toegevoegde vriend makkelijk missen.
Mijn advies: zet je instellingen op "meest recent" en kies voor "alle vrienden en pagina's". Wil je selecties maken, dan kun je beter zelf lijsten maken (zie een eerdere blog).
Een tweede advies: veel tijdlijnen worden vervuild door updates van allerlei zogenaamde toepassingen. Dit kunnen spelletjes zijn (bv Frontier), maar ook bijvoorbeeld direct doorgeplaatste tweets van Twitter. Eerlijk gezegd interesseert het mij geen hol dat een vriend van me een kalf gekregen heeft op Frontier en als ik tweets wil lezen, dan kijk ik wel op Twitter. Wil je je tijdlijn hierdoor niet laten vervuilen? Klik dan rechtsboven bij zo'n bericht op een kruisje en je krijgt de optie om alles van de toepassing te verbergen. In de al eerder genoemde opties kun je precies zien welke toepassingen je verborgen hebt, maar voor mij in elk geval geen koeien, pseudoharten, tweets en andere vormen van Facebookspam meer in mijn tijdlijn!
Bij Hyves is je tijdlijn een stuk simpeler. In je overzicht zie je chronologisch de posts van je vrienden op Hyves. Naast "overzicht" kun je klikken op populairst, maar dat stelt eigenlijk weinig voor: Hyves filtert nu de updates en laat alleen die updates zien waar iemand een commentaar bij geplaatst heeft of een "respect" aan gegeven heeft. Wat dat betreft is "belangrijkste nieuws" op Facebook toch iets interessanter.
Zowel Facebook (bij de keuze voor "meest recent") als Hyves bepalen het chronologische tijdstip aan de hand van de originele post. Met andere woorden: als ik vorig jaar iets op Facebook heb geplaatst en iemand vindt dit vandaag leuk, dan kruipt die post niet in de tijdlijn omhoog. Interessant is nu dat bij Google+, het nieuwe netwerk, iets anders aan de hand lijkt. Bij Google+ staat namelijk bovenaan in je tijdlijn de meest recente post dan wel de post met de meest recente reactie. Met andere woorden, als ik vandaag bij een post van vorig jaar (hypothetisch uiteraard bij een netwerk dat nog lang geen jaar bestaat) commentaar plaats, dan komt die oude post ineens hoog in jouw tijdlijn (ervan uitgaande dat wij elkaar volgen in Google+, voor de niet Google+-ers, zeg maar vrienden zijn - en voor de wel Google+-ers, ik weet dat deze vergelijking niet geheel correct is, maar het gaat even om het beeld!).
Het tijdlijnmanagement in Google+ is dus heel anders dan bij Facebook (dat twee mogelijkheden heeft zoals hierboven beschreven) of Hyves. En dat betekent dat er op een heel andere manier bepaald wordt wat we in onze tijdlijn zien.
Naar mijn mening is het gevecht om de plek in de tijdlijn het gevecht van de toekomst. Want hoe meer er geplaatst wordt in de social media, hoe belangrijker het is om bovenaan te staan bij iemand die inlogt. Dit geldt zowel meer privé (je wilt natuurlijk wel dat je vrienden je updates zien) als zakelijk (bedrijven willen natuurlijk ook bovenaan komen met bijvoorbeeld hun pagina of het alternatief hiervoor straks op Google+). Daarom is het van groot belang dat we grip krijgen op onze eigen tijdlijnen. Lijsten in Facebook en cirkels en Google+ maken dat (in beperkte mate) mogelijk. Maar om echt de baas te worden over onze tijdlijn zullen we er meer van moeten weten en zullen we hem zelf moeten kunnen instellen.
Bovenstaande over de werking van de tijdlijnen is vooral gebaseerd op eigen experimenteren, vaak met hulp van enkele contacten. Mochten er fouten in zitten: laat het me weten! Ik pretendeer niet dat ik het allemaal al helemaal door heb!
(Nog een aardigheidje: wat zie je op Facebook bij plaatsen? Voorlopig onderzoek leert me (maar ik durf dit nog niet glashart te beweren) dat ik bij plaatsen de foto's zie van contacten (eventueel vrienden van vrienden? - durf ik nog niet te zeggen) die genomen zijn als bij een plaats is ingecheckt.)
www.cluitmans.nl
woensdag 3 augustus 2011
De identiteit van voetbalsocialmedia (of het onbenul van...?)
Zoals een beetje Facebookkenner weet, heb jij 25 likes nodig om je "facebookdomeinnaam" te mogen registeren. Echt ingewikkeld is dat niet. Met een beetje beleefd vragen hadden we het voor http://www.facebook.com/TeachMeSo in een uurtje voor elkaar. Wie echter op www.facebook.com/ajax wil landen, komt bedrogen uit. De pagina bestaat niet. Volgens het onderzoek is de officiele facebookpagina http://www.facebook.com/Ajax1900. Ik heb geen reden om daar aan te twijfelen. Deze pagina heeft echter op dit moment ruim 9000 fans. Maar wie verder zoekt op Facebook ziet dat bijvoorbeeld https://www.facebook.com/ajax020 (overigens bij het zoeken op Facebook als "plaats" en niet als "pagina" geclassifieerd) met 118.000 fans. Is nu Ajax dom en socren ze helemaal niet op Facebook (indien de pagina met 13 keer zo veel likes als de originele niet "van hun" is, of klopt het onderzoek niet?
De officiele Feyenoord-facebookpagina is volgens het onderzoek http://www.facebook.com/pages/Feyenoord- Rotterdam/173904516815, een pagina met zo'n 25000 likes. http://www.facebook.com/Feyenoord bestaat ook, maar die heeft er minder dan 1000. Maar we treffen bijvoorbeeld ook http://www.facebook.com/pages/Feyenoord/9971312254 aan, met iets meer likes dan de officiele pagina.
Voor PSV moeten we volgens het onderzoek op http://www.facebook.com/OfficialPSV zijn. PSV kan daar op dit moment op ene kleine 6000 likes rekenen. Echter, http://www.facebook.com/pages/Psv/175269559162588 heeft er ruim vijf maal zo veel.
Dan nog maar even mijn eigen clubje. Facebook.com/Vitesse bestaat in elk geval niet, en als ik in de zoekbalk zoek komt eerst die idiote vogel Vito op die mijn vriend wil worden. Ik vind ook een Vitesseprofiel als persoon met ruim 3500 vrienden (bij de 5000 houdt het op, maar goed, Emile Roemer kwam daar laatst ook achter). Moet ik dan bij http://www.facebook.com/ClubVitesse zijn voor de officiele pagina? Nee, deze pagina met een paar duizend fans is het ook niet. De officlele facebookpagina van Vitesse is volgens het onderzoek http://www.facebook.com/VitesseArnhem met nog geen duizend likes. En wat me opvalt: ik heb een aantal redelijk die-hard-Vitessenaren die bovendien erg actief in de social media in mijn Facebookvrienden en daarvan vindt er maar 1 deze pagina leuk. Niet raar, want bij mij duikt die in de zoekacties niet eens op!
Conclusie? Ik ga er vooralsnog vanuit dat de officiele Facebookpagina's door de onderszoekers bij de clubs zijn opgevraagd en dus kloppen. Als dat juist is, dan weten alle clubs slechts een klein deel van de fans aan zich te binden, aangezien de meerderheid niet-officiele pagina's liked (en de vraag is of ze dat doorhebben). De kop op DutchCowboys dat Ajax scoort, zegt meer over de voetballiefde van de auteur dan over de feiten. Want de feiten zijn dat, in elk geval op Facebook, geen enkele club scoort maar alleen maar tegendoelpunten krijgt.
www.cluitmans.nl
Abonneren op:
Posts (Atom)